ซับอังกฤษจาก KDrama/Crunchyroll แปลไทยโดย yuyeeya http://thaifansubs.blogspot.com 31.MAY.2014 - 11:00 AM
ห้องประสานงานปลูกถ่ายอวัยวะ
ขอโทษนะคะ ข้อมูลผู้บริจาคและผู้รับบริจาค จะไม่ได้รับการเปิดเผยตามกฎระเบียบ
แม้ว่าคนที่ต้องการจะรู้คือผู้บริจาคหรือ ผู้รับบริจาคน่ะค่ะ
ซูวาน..
สวัสดีค่ะ
อ้อ..อะไรพาเธอมาที่นี่เพื่อจะเจอฉันเหรอ
นี่คือข้อมูลจากศูนย์ปลูกถ่ายอวัยวะ เวลาผ่านไปนานแล้ว..
และฉันคิดว่าเธอมีเจตนาดี
มันเพื่อเธอเท่านั้นใช่ไหม
ค่ะ..ขอบคุณค่ะ
อ้อ..ลาก่อน
บันทึกการผ่าตัด
แพทย์ - คุณหมอโอยองจี ผู้บริจาค - ยูจองฮวา..อายุ 42 ปี
ข้อมูลผู้บริจาค ชื่อ - ยูจองฮวา
ชื่อผู้รับ..
ยุนซูวาน
สายของคุณไม่สามารถติดต่อได้..
ซูวาน
เธอควรโทรหาฉัน แม้ว่ามันเป็นวันหยุดของเธอ
เธอจะแก้แค้นเหรอไง
ดงจู
อ้อ
ฉันอยากไปบางแห่ง
ที่ไหนเหรอ
ดงจู
อ้อ
ผู้บริจาคของฉัน..
คนที่ฉันรู้สึกขอบคุณ..
คนนั้นคือคุณจองฮวาใช่ไหม
ซูวาน
เด็กน้อย..
ร้องไห้ถ้าเธอต้องการน่ะ
เด็กจะร้องไห้เมื่อพวกเขาไม่พอใจ
นั่นคืออ้อมแขนของคนเป็นแม่ที่มีไว้
หนูอยากมองเห็นจริงๆ
หนูอยากมองเห็นฮเยจูและดงจู
หนูอยากมองเห็นทุกคนจริงๆ
เธอจะได้มองเห็น
ฉันสัญญา
เด็กน้อยแสนสวยของฉัน
ฉันหวังว่าฉันจะให้ดวงตาของฉันกับเธอได้
ฉันหวังว่าฉันจะทำได้
จริงๆ แล้วฉันกลัวอยู่นิดหน่อยน่ะดงจู
ฉันเฝ้ารอเพื่อจะรู้ว่าวันนี้ฉันจะได้รับ การปลูกถ่ายหรือเปล่า
มันน่ากลัวใช่ไหม
เพื่อจะได้รับในสิ่งที่ฉันต้องการ..
ใครบางคนต้องสูญเสียชีวิตของพวกเขา
นั่นหมายความว่าฉันต้องหวังให้บางคนตาย
มันคือคุณจองฮวา
ซูวาน..
มันคือคุณจองฮวา
คุณแม่..
ฉันไม่รู้อะไรทั้งนั้น
ฉันแค่กินข้าวต้มฟักทอง
ฉันไม่รู้ว่าเป็นแม่ของนาย
ฉันรู้สีกยินดีและมีความสุขที่มันเกิดขึ้น
ฉันมีความสุข ฉันมีความสุข
ไม่..
อย่านะ
แม่..
คุณจองฮวาต้องการ
มันเป็นสิ่งที่ท่านหวังจนถึงที่สุด
ท่านต้องการให้เธอได้มองเห็น..
ทุกอย่างที่สวยงามและดีอีกครั้ง
ท่านบอกว่ามันคือความปรารถนาของท่าน
ทำไมนายไม่บอกฉัน
ทำไมล่ะ
เพราะเธออาจจะทำตัวแบบนี้
คุณจองฮวาไม่ให้ฉันบอก
ถ้าเธอรู้..
ถ้าเธอรู้ เธอน่าจะรู้สึกแย่
เธอไม่น่าจะมีความสุข แม้ว่าเธอได้มองเห็น
เธอน่าจะเสียใจ
ท่านบอกฉันว่าอย่าบอกเธอ
อย่าร้องไห้
อย่าเจ็บปวด
ถ้าเธอทำ..
คุณจองฮวาจะโกรธ
นายมองฉันได้อย่างไร
นายไม่เป็นอะไรเหรอ แม้ว่านายรู้ทุกอย่างแล้ว
ตอนที่ฉันเห็นเธออีกครั้งเป็นครั้งแรก..
มันมีเสน่ห์..
ที่เห็นเธอมองฉัน
เธอมองฉันตรงๆ
ความจริงที่ดวงตาของเราพบกัน..
มันเหมือนความฝัน
ดวงตาของเหล่านั้น..
ฉันคิดถึงพวกมันมาก
ฉันมีความสุขมาก
ในที่สุดฉันเข้าใจแล้วว่า..
ทำไมคุณจองฮวาถึงทำ
ดงจู..
อย่าเศร้า
อย่าเสียใจ
เธอสามารถมองเห็นดอกไม้..
ดวงดาว..
และใบหน้าของฉันอีกครั้งและยิ้ม
นั่นเป็นสิ่งที่คุณจองฮวาต้องการ
ดงจู..
ยิ้มนะ
เธอต้องยิ้ม
เหมือนที่เธอพูด..
เธอจะใช้ชีวิตด้วยความกตัญญูอย่างดี
เธอต้องทำอย่างนั้นต่อไป..
ตกลงไหม
เธอรู้ไหมว่าฉันอยากให้เธอมองเห็น อะไรเป็นอย่างแรก
เธอ..
เธอไม่รู้หรอกว่าเธอน่ารักแค่ไหน
คุณจองฮวา..ช่วยผมด้วย
แล้วเธอจะไม่เจ็บปวด..
และผมจะปกป้องเธอได้
ซูวาน..
คุณพ่อ
คนนั้น..
ผู้บริจาคของหนู..
คือคุณจองฮวา..
แม่ของดงจู
คุณพ่อไม่รู้ใช่ไหมคะ
ลูก..
รู้ได้อย่างไร
หนูสืบว่าคุณจองฮวาบริจาคแก้วตาของท่าน
หนูมีความรู้สึกแปลกๆ..
ดังนั้นหนูตรวจดู
ซูวาน..
ลูกเป็นอะไรไหม
หนูไม่เป็นอะไร
หนูเป็นอะไรไม่ได้
มันน่าตกใจและร้ายแรงนะคะ
มันเป็นคุณจองฮวาได้อย่างไร
มันรู้สึกแตกต่าง
พ่อรู้
หนูเศร้าและเสียใจมาก หนูรู้สึกผิด
มันเจ็บ
พ่อรู้
แต่คุณพ่อคะ ดงจู..
บอกว่าเขามีความสุข..
ที่หนูยิ้มให้เขาพร้อมด้วยดวงตาของ คุณจองฮวา
เขาบอกหนูว่าเขามีความสุข
หนูได้มองเห็นดอกไม้ ดวงดาว และคุณพ่ออีกครั้ง
มันคือของขวัญที่ทำให้หนูยิ้มอีกครั้ง
ถ้าหนูเศร้าและเสียใจ คุณจองฮวาจะโกรธ
พ่อรู้สึกขอบคุณ
พ่อรู้สึกขอบคุณมาก
เธอร้องไห้ทั้งคืนเลยใช่ไหม
เธอจะเป็นอย่างนี้เหรอไง
ฉันพยายามจะไม่ทำ แต่ฉันเอาแต่ร้องไห้
ฉันจะบอกคุณจองฮวา
ดงจู..
อืม
ฮเยจูรู้หรือเปล่า
ฉันไม่เคยบอกเธอเพราะเธอเด็กมาก
ฉันรู้
แม้ว่าเธอจะรู้เรื่องทีหลัง เธอจะเข้าใจ
ฉันยังเสียใจ
ยุนซูวาน
คิดดูนะ
ถ้าเธอเป็นคุณจองฮวาหรือฮเยจู เธอจะทำอย่างไร
เธอเอาแต่หลบตาของฉันและ รู้สึกเสียใจต่อฮเยจู
แม่จะอยากให้เธอร้องไห้พร้อมด้วย ดวงตาที่น่ารักคู่นั้นเหรอไง
..เห็นไหม
คุณพ่อ..
ซูวานรู้แล้วว่า..
แม่ของเธอเป็นผู้บริจาคของเธอ
ครับ
ฉันหวังว่าเธอไม่น่าจะรู้เรื่อง มันลงเอยแบบนี้
เธอเจ็บปวดมาก
แต่เธอจัดการมันดีกว่าที่ฉันคิดไว้
ขอบใจเธอนะ
ขอบใจนะดงจูที่..
อธิบายให้เธอฟังแบบนั้น
ขอบใจ
มันเพื่อประโยชน์ของซูวาน
กรุณาเกลี้ยกล่อมเธอให้ไปสหรัฐฯ โดยเร็วนะครับ
ดงจู
ผมไม่อยากให้ซูวานเอาแต่สืบหา..
เรื่องที่ไม่จำเป็นมากขึ้นอีกครับ
เกลี้ยกล่อมซูวานนะครับ
ถ้าซูวานตกลง..
พวกเราจะจากไปทันทีครับ
มันมีเหตุผลอื่น..
สำหรับการตัดสินใจอย่างกระทันหันหรือเปล่า
เขาเพิ่งเรียกคุณว่าพ่อเหรอครับ
คุณน่าทึ่งมากกว่าที่ผมคืดนะครับ ..ผู้อำนวยการ
คุณใช้ชีวิตกับการได้ยินผู้ชายคนนั้น เรียกคุณว่าพ่อได้อย่างไร
ผู้อำนวยการ
คุณหมอชอย
ดงจู..
คุณพบกับปาร์คดงจูใช่ไหม
บอกความจริงสิ
ในที่สุดเขา..
เริ่มจะเชื่อผม
อะไรนะ
เขาไม่น่าจะเชื่อผม
คุณบอกอะไรกับเขา
ความจริง
ตามที่มันเกิดขึ้น ตามที่ผมเห็น..
แต่ดูเหมือนมีอีกคนหนึ่งที่ควรจะรู้ความจริง
ซูวาน
ไม่ได้นะ
ออกจากโรงพยาบาลแห่งนี้
ออกไปน่ะเหรอครับ
แม้กระทั่งปาร์คดงจูกำลังขอร้องให้ผม เก็บเงียบเพื่อเห็นแก่ซูวาน
คุณทำแบบนี้ ไม่ได้นะครับผู้อำนวยการ
คุณหมอคัง..
กลับไปทำงานกันเถอะ
ต้องการงานในห้องฉุกเฉินไหม
ไม่เป็นอะไรครับ
แต่อย่างน้อยคุณจะได้เจอหัวหน้าทีมยุนบ่อยๆ
อ้อ..ใช่ หัวหน้าทีมยุนสบายดีไหม
ครับ
ทำไมครับ
ทำไม..เธอไม่ได้บอกคุณเหรอไง
บอกอะไรผมเหรอครับ
รายงานประเมินเนื้อเยื่อ
ประเมินโดยคุณหมอโอยองจี
ยูจองฮวา
แม่ของปาร์คดงจู..
คือผู้บริจาคของซูวานน่ะเหรอ
เธอไม่เป็นอะไรแล้วใช่ไหม
สัญญากับฉันว่า..
เธอจะไม่ร้องไห้อีกต่อไป
เข้าไปข้างในเถอะ
ดงจู..
เราอยู่แบบนี้อีกสัก 5 นาทีเถอะ
คุณบอกอะไรกับเขา
ความจริง
ตามที่มันเกิดขึ้น ตามที่ผมเห็น..
แต่ดูเหมือนมีอีกคนหนึ่งที่ควรจะรู้ความจริง
ซูวาน..
หนูกลับบ้านแล้วค่ะ
คุณพ่อ..
คุณพ่อ..เกิดอะไรขึ้นคะ
คุณพ่อ..
ฮัลโหล
ดงจู
คุณพ่อของฉัน..
- คุณพ่อของฉัน.. - ทำไมเหรอ
เกิดอะไรน่ะ
ดงจู
ฉันไม่เป็นอะไร
ฉันไม่ต้องการหรอก
ไม่มีอะไร
ความเจ็บปวดเป็นเวลาสั้นๆ และต่อเนื่องมากขึ้น
ท่านใช้ยาแอนตี้เจนหรือเปล่า
อ้อ
คุณจำเป็นต้องประเมินและรักษาตัว ที่โรงพยาบาลนะครับ
ฉันรู้อาการป่วยของฉันดี
มันยังไม่ถึงเวลา
ดงจูมาเสียเที่ยวแล้ว
เธอไปได้แล้ว
กรุณาพักผ่อนนะครับ
ดงจู
ถ้าเขาไม่ไปโรงพยาบาล มันไม่มีอะไรมากที่พวกเราจะทำได้
เกลี้ยกล่อมท่านให้รับการประเมิน ให้เร็วที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้
ฉันไปล่ะ
นายจะไปแล้วเหรอ
ท่านคงที่แล้ว
เรารอดูเถอะ
ท่านเป็นอย่างไรบ้าง
ผู้อำนวยการ
เขาไม่ได้แย่ลง
แต่ท่านจะไม่ไปโรงพยาบาล
ฉันรู้สึกแปลกๆ
นายเป็นหมอและฉันเป็นคนกู้ภัย
มันคืองานของเราที่จะช่วยเหลือและ รักษาคนอื่น
แต่ฉันไม่สังเกตุคนในครอบครัวคนเดียว เท่านั้นจนกระทั่งท่านทรุดลง
มันยากที่จะรู้กับคนเหล่านั้นที่ใกล้ตัว พวกเรามากที่สุด
แม้ว่าคุณพ่อเป็นหมอ ท่านไม่ใส่ใจเรื่องสุขภาพของท่านเอง
ฉันไม่รู้ว่าท่านจะทำอย่างไร โดยไม่มีฉัน
ดงจู..
เราคิดทบทวนเรื่องไปสหรัฐฯ เถอะ
เราคิดทบทวนว่าใครจะมาก่อนกันระหว่าง พวกเราหรือคุณพ่อ
ได้โปรด..
- มันเหมาะเจาะกับหัวหน้าปาร์ค - อ้อ..ใช่
ขอโทษนะครับ
หัวหน้าทีมยุนอยู่ที่นี่ไหมครับ
อ้อ
คุณคะ
สวัสดีครับ
คุณเป็นเจ้าของร้านเบเกอรี่เหรอครับ
ครับ ผมไม่ได้มีทักษะขนาดนั้น แต่ผมสามารถเลี้ยงครอบครัวของผมได้
ผมไม่สามารถแข่งขันกับเบเกอรี่ข้างใน ซุปเปอร์มาร์เก็ตแห่งใหม่ได้
ผมไม่สามารถเอาตัวรอดและไม่มีหวัง
ผมอยากจะตายทุกครั้งที่ผมเมา
คุณมักจะมาช่วยชีวิตและเป็นห่วงคนอย่างผม
คุณโทรหาพวกเราบ่อยๆ
แต่ผมคิดว่าผมเป็นคน
เมื่อผมเห็นทั้ง 2 คนหล่นลงไปพร้อมกับผม
ผมคิดว่าผมจะตาย
ความคิดต่อไปของผม..
คือว่าผมฆ่าคนบริสุทธิ์เหล่านี้ด้วย
ผมคิดว่าวันนั้นผมจะฉี่รดกางเกงแล้ว
เมื่อผมตื่นขึ้นมา ความคิดแรกของผมคือ..
ผู้คนเสี่ยงชีวิตของพวกเขาเพื่อผม
ผมอยู่แบบนี้ไม่ได้
แน่นอนว่าไม่ได้
ดังนั้น..
ทันทีที่ผมออกจากโรงพยาบาล..
ผมทำความสะอาดร้านของผมและ เริ่มอบขนมอีกครั้ง
ทั้งหมดต้องขอบคุณคุณนะครับ
ขอบคุณครับทุกคน
ขอบคุณครับหัวหน้าทีมยุน
ขอบคุณครับหัวหน้าทีมกี
ไม่ใช่เรื่องใหญ่หรอก
พวกเรารู้สึกขอบคุณสำหรับการเปลี่ยนใจ ของคุณและเริ่มต้นใหม่..ใช่ไหมหัวหน้าทีมยุน
ค่ะ
ร้านขนมปังของคุณอยู่ที่ไหน พวกเราจะเป็นขาประจำนะคะ
อย่าเปลี่ยนใจของคุณนะคะ
พ่อหนุ่ม..คุณเข้มแข็งมาก
กินกันเถอะ
อร่อยน่ะ
พวกเรากลับบ้านแล้ว
ยินดีต้อนรับค่ะ
โอ้
คุณพ่อครับ..ต้อนรับกลับบ้านครับ
ลูกชายสนุกไหม
วันนี้จินโมและฉันทำหมูทอดค่ะ
เพราะคุณพ่อชอบ
ว้าว..จริงเหรอ ฟังดูดีจังเลย
พวกเราทำเยอะแยะ กินให้หมดเลยนะคะ
ขอบใจนะ กินกันเถอะ
ขอบคุณครับ เอ่อ..คุณฮเยจู
ผมชอบหมูทอดเหมือนกัน
เท็ดดี้..คุณกินเยอะๆ ด้วยนะคะ
กินกันเถอะ
คุณต้องกินเยอะๆ นะคะ
ตกลง
ขอบคุณสำหรับอาหารครับ
กินเยอะๆ
- ว้าว - กินอีกนะ
โอ้
ขอบใจ
จินโม..เคี้ยวให้ละเอียดนะ อร่อยไหม
อร่อยจริงๆ
ลูกต้องการอีกไหม
บะหมี่อร่อยใช่ไหม
ครับ
เคี้ยวให้ละเอียด
อร่อย
กลิ่นของพ่อ
โอ้..ขอโทษครับ
ผมควรเคาะประตู แต่ประตูเปิดอยู่
ผมขอโทษจริงๆ
ไม่เป็นอะไรค่ะ ฉันเสร็จแล้ว
วันนี้เป็นการสอบปกติเหรอคะ
วันนี้จะไม่ใช่การสอบหรอกครับ
มันเป็นคำถามสำคัญ
ปาร์คดงจูและครอบครัวของเขา..
พวกเขามีความหมายอะไรกับซูวาน
คุณถามฉันมาก่อน..
ความรักที่เหมือนฝนห่าใหญ่
มิน่าล่ะความรักของคุณถึงหายไป ในชั่ววินาทีใช่ไหม
ความเข้มแข็งของปาร์คดงจู..
ไม่ใช่เพียงความทรงจำในรักครั้งแรก ธรรมดาๆ เท่านั้น
ในตอนนั้นฉันเห็นความหมดหวังอันมืดมน ของซูวานกับตา
เธอแทบจะมีชีวิตอยู่ไม่ได้ แต่ครอบครัวของ ดงจูปรากฎตัวและเธอสดใส
โดยเฉพาะอย่างยิ่งแม่ของดงจู ฉันจะพูดอย่างไร
ฉันคิดถึงคำพูดอย่างอื่นไม่ออก
เธอเป็นพระอาทิตย์ของซูวาน ..เหมือนแสงอาทิตย์ต่อหล่อน
เธอเรียกแม่ของดงจูว่า "คุณแม่" และเธอไม่อยู่ในความมืดอีกต่อไป
เธอเป็นคนดี
เธอสำคัญกับพวกเขามาก
ฉันต้องการจะตามหาคนผิดจริงๆ
คุณรู้ว่าเธอตายในอุบัติเหตุรถยนต์ ใช่ไหมคะ
ครับ
คุณหมอคัง..
ฉันยอมรับความรักของคุณ
ฉันรู้ว่าการยอมรับของฉันไม่สำคัญ..
แต่ฉันจะพูดอย่างหนึ่งในฐานะของ คนสังเกตุการณ์นานมาแล้ว
เอาเลยครับ
อย่าทรมานตัวเอง..
ด้วยความหวังนะคะ
ปล่อยซูวานไปเถอะค่ะ
การปล่อยไปคือความรักเหมือนกัน
เมื่อผมไม่มีหวัง..
มันเป็นความทรมานสำหรับผมมากกว่า
ถ้ามันมีโอกาส 1%
มันไม่ใช่ความทรมาน..
มันคือเหตุผลที่จะใช้ชีวิต
ผมจำได้ว่ามีบางอย่างจะต้องทำ
ขอบคุณนะครับนักสืบชา
คุณแม่คะ..
กรุณาเฝ้าดูคุณพ่อด้วยนะคะ
ผมได้ยินเรื่อง..
แม่ของคุณจากนักสืบชา
เธอมีความหมายกับซูวาน
แค่ได้ยินแล้ว..
มันทำให้ผมเจ็บปวดหัวใจ
ผมแน่ใจว่าเธอปรารถนาให้ซูวานมีความสุข ในตอนที่เธอมอบดวงตาให้กับหล่อน
คุณหมอคัง..
ผมเข้าใจคุณพ่อเหมือนกัน
ท่านต้องรู้สึกหดหู่มาก
มันไม่ใช่ความเกลียดหรือความกลัว
ผมรู้สึกเสียใจกับท่านและรู้สึกเศร้า
คุณรู้เรื่องได้อย่างไร
คุณรู้มากแค่ไหน
ทุกอย่าง
ทั้งหมด
ผมรู้ทุกอย่าง..
ที่เกี่ยวข้องกับซูวาน
คุณไม่ได้รู้ทุกอย่างตั้งแต่ต้นเหมือนกันเหรอครับ
คุณพ่อคนนั้นจะรับผิดชอบการตาย ของแม่ของคุณ
มันไม่ใช่ความผิดทางการแพทย์ธรรมดา มันคือการมอบการมองเห็นให้ซูวาน
คุณไม่รู้แล้วเหรอไง
คุณหมอคัง..
การรู้ว่าคุณต้องการจะอยู่กับซูวานแค่ไหน
ถ้าซูวานรู้เรื่อง คุณคิดว่าเธอจะโอเคเหรอครับ
หยุด
คุณจะเฝ้าระวังเธอ..
และปกป้องเธอเหรอครับ
คุณคิดว่าเรื่องนั้นเป็นไปได้จริงๆ เหรอคร้บ
แม้ว่าคุณจะหนีไปเกาะร้าง เธอจะตกอยู่ใน อันตรายและไม่มีความสุข
คุณไม่เข้าใจเหรอครับ
คุณเป็นคนเดียว..
ที่เข้าใกล้ซูวานไม่ได้
หยุด
จากไป
สิ่งเดียวเท่านั้นที่คุณต้องให้ซูวาน..
คือความจริงแสนสาหัส
นายต้องเหนื่อยจากการทำงานกะดึก กลับบ้านพักผ่อนเถอะเท็ดดี้
ครับ
เท็ดดี้
ครับ
ขอบใจน่ะ
สำหรับอะไรครับ
ฉันเอาแต่ลืมซื้อครีมหลังโกนหนวด
นายฉลาดกว่าหน้าตาของนายน่ะ
ขอบใจ คราวหน้าฉันจะซื้อให้นะ
นายเอากลิ่นที่ใช่มาเลยนะเนี่ย
อ้อ
เท็ดดี้พูดนะครับ
พวกเราพบกันวันนี้ได้ไหมครับ
ได้ค่ะ
คุณต้องยุ่งอยู่
อะไรเหรอคะ จินโมและคุณอาทะเลาะกัน อีกแล้วเหรอคะ
ไม่ใช่อย่างนั้นครับ
วันนี้ผมได้เงินเดือน
เงินเดือนเหรอคะ
แล้วยังไง
ผมอยากจะเลี้ยงคุณ
ทำไมคะ
อะไรน่ะ
ทำไมคุณอยากจะเลี้ยงฉันล่ะ
เอ่อ..
- พวกเราทั้งคู่มาจากต่างประเทศ.. - อ้อ..ใช่ เท็กซัส
ใช่ไหม
อ้อ..เท็กซัส
ฉันลืมอยู่เรื่อย
คุณไม่มีเพื่อนในเกาหลีเหมือนกันเหรอคะ
อ้อ
ตกลง เราเป็นเพื่อนกันเถอะ
จริงเหรอครับ
คุณอาชอบอาหารแบบไหน
เขาออกกำลังกายหนักใช่ไหม
เขาต้องขับรถเก่งใช่ไหม
หมายเลขโปรดของเขาคือเลขอะไร
เขาชอบดนตรีแบบไหน
อร่อยน่ะ ไม่แพงใช่ไหม
ไม่หรอกครับ วันนี้ผมได้ค่าแรง กินเถอะครับ
ทำไมเธอไม่ออกเดทในวันเงินเดือนออกล่ะ
คุณยายหยิบยกมันขึ้นมาแล้วนะครับ
ผู้หญิงคนนี้..
เธอมักจะยิ้มให้ผู้ชายคนนี้เสมอ
เธอมักจะถามว่า "เขากินอะไร เขาชอบอะไร"
เธออยากรู้เกี่ยวกับเรื่องนั้นเท่านั้น
เรื่องนั้น..
หมายความว่าอะไรครับ
เธอรู้แล้ว
เด็กน้อย..
ความรักข้างเดียวยังเป็นความรัก
แต่มันอาจจะเจ็บปวดเพราะความต้องการ ของเธอถูกทิ้ง
มันเจ็บปวดในตอนที่เธอคิดถึงคนนั้น
แต่การรู้จักความรักจะยังดีกว่าใช่ไหม
ครับ
มันเพียงพอแล้ว
คุณยายพูดถูก
คุณยายครับ..คราวหน้าผมควรซื้อ รสไหนเหรอครับ คุณยายชอบอะไร
ฉันชอบทุกอย่าง
ครับ
คุณลีจองฮยอกใช่ไหมคะ
ครับ..ผมเอง
คุณเห็นอุบัติรถยนต์กับตาใช่ไหมคะ
ครับ
นี่..รางวัลของผมอยู่ไหน
ถ้าพวกเรายืนยันข้อมูลที่จะช่วยจับ ผู้ต้องสงสัยได้ พวกเราจะยื่นคำร้อง และมันจะถูกโอนให้คุณ
มันจะใช้เวลาสักพักหนึ่ง ฉันจะบอกให้คุณรู้นะคะ
คุณจะไม่ให้ผมวันนี้เหรอ
รางวัลเท่าไหร่ล่ะครับ
ป้ายบอกว่า $500
ในความร่วมมือกับครอบครัวของเหยื่อ และตำรวจ..
เท่านั้นน่ะเหรอ
รางวัลคือเงินสด $2,000 12 ปีก่อน
คุณกำลังพูดเรื่องอะไร
จริงน่ะ
นักสืบที่โรงพักเยซองให้ผม
พวกเขาเรียกผมว่าพลเมืองโดดเด่นและ จ่ายเงินให้แม้กระทั่งหลังจากที่พวกเขา พบผู้ต้องสงสัยแล้ว
เชอะ
คุณได้รางวัล แม้ว่าผู้ต้องสงสัย อยู่ในความคุ้มกันแล้วน่ะเหรอคะ
นั่นเป็นสิ่งที่ผมพูด
ยัยป้าคนหนึ่งบนรถจักรยานตรงสี่แยกเซวอนดง
คุณกินอาหารหรือยังคะ
กินน่ะเหรอ
ยังเลย
เราไปกินกันเถอะค่ะ ฉันเลี้ยงเอง
จริงเหรอ
ค่ะ..คุณชอบอะไรคะ
โรงพักเซยอง..ชามินซู
มันเป็นอาหารที่อร่อย
มันสำคัญจริงๆ นะคะ
ฉันจะให้รางวัลคุณ
คุณต้องเชื่อใจและติดต่อฉันเท่านั้นนะคะ
ตกลง..ตกลง
รักษาสัญญาของคุณด้วยนะครับ.. พี่สาวเจ้าหน้าที่
ค่ะ..สวัสดีค่ะ
ขอบใจสำหรับอาหาร
ค่ะ
ทุ่งมันเทศหวานคืออะไร ยิ่งฉันขุดคุ้ย มากเท่าไหร่ ก็ยิ่งออกมามากขึ้น
ผู้อำนวยการยุน
ชอยจินซัง
เขาไม่ควรได้รับอนุญาตให้กลับมา
ทำไมคะ
เกิดอะไรเหรอคะ
ดงจู..
เขารู้เรื่องทุกอย่างแล้ว
ชอยจินซังบอกเขา
จริงเหรอคะ
ดงจูพูดว่าอย่างไร
ไม่มีอะไร
เขาทำตัวเหมือนเขาไม่รู้
เขาแค่อยากจะ..
จากไปสหรัฐฯ พร้อมกับซูวาน
ยองจี
ผมเสียใจในช่วงเวลานั้นทุกวัน
ผมควรยอมรับมันและถูกลงโทษ
ผมควรคุกเข่าขอร้องดงจูให้ยกโทษ
ไม่..
มันเป็นข้อแก้ตัวอย่างขี้ขลาด
12 ปี..
ผมมีโอกาสจะยอมรับความผิดของผม
ผม..
วิ่งหนีแทน
ในที่สุด..
พวกเขารักกัน..
และอยากจะแต่งงาน
เมื่อพวกเขาขออนุญาต..
ผมสูญเสียโอกาสที่จะยอมรับความผิด ของผม..
ตลอดไป
มันเพื่อลูกของคุณนะคะ
ไม่ใช่ความสุขของคุณเอง
แต่เพื่อซูวาน
ถ้าคุณยอมรับความจริงในตอนนี้..
คุณคิดว่าซูวานจะขอบคุณเหรอคะ
คิดถึงซูวานเท่านั้น
คุณปกป้องเธอมาจนถึงขนาดนี้
กราฟฟิค เรคคอร์ด
คุณพ่อดื่ม แม้ว่าคุณพ่อรู้สึกไม่สบายเหรอคะ
ซูวาน
อ้อ
ไม่ต้องห่วงพ่อ
คุณพ่อ..
กรุณาไปสหรัฐฯ กับดงจู..
ทันทีที่เป็นไปได้เถอะ
ความหนุ่มและทักษะของเขามีคุณค่า
อย่าเสียเวลาเพราะพ่อแก่ๆ ของลูก
คุณพ่อ..
ลูกรักกัน
ลูก..
รักดงจู
ค่ะ
ถ้าอย่างนั้นคิดถึงเขาด้วย
พ่อไม่เป็นอะไรแล้ว
หนูจะทิ้งคุณพ่อแบบนี้ได้อย่างไรล่ะคะ
พ่อจะไปด้วย
พ่อจะตามไปในไม่ช้า
หลังจากที่พ่อจัดการเรื่องโรงพยาบาลแล้ว
จริงเหรอคะ
ใช่
ได้โปรด..
อย่าสูญเสียดงจู รีบไปเถอะ
วูจอง..
ผมคิดว่าเวลาที่จะร่วมวงกับคุณมาถึงแล้ว
ผม..
อยากจะหลุดพ้นนรกแห่งนี้
เมื่อผมเห็นพวกเขาจากไป..
ผมจะไม่เสียใจเลย
คุณต้องพูดอะไรเหรอ..คุณหมอปาร์ค
ผมเสียใจที่จะพูด..
ผมต้องกลับไปสหรัฐฯ ครับ
หา
กรุณาอย่าบอกคนอื่นนะครับ
ผมกำลังเตรียมการปิดงานของผมที่นี่
ผมได้รับอนุญาตจากผู้อำนวยการแล้ว
เฮ้อ..ทุกคนจะผิดหวัง
ผมขอโทษครับ
ผมรู้ว่าคุณอยู่นานไม่ได้ แต่ผมคิดว่ามันไม่มีทางเลือกอื่น
ตกลง
อะไรเหรอ
รายงานค่ะ
นายพูดอะไรบางอย่างจริงจังกับหัวหน้าเหรอ
อ้อ..ไม่เชิง
ทำไม
เราไปบางแห่งหลังเลิกงานกันเถอะ
ที่ไหน
ถ้านายไม่ไป นายจะเสียใจ
แล้วยังไง
เขาเห็นอะไร
เขาเห็นรถนำเข้าคันหนึ่งพุ่งเข้ามาหาเธอ
แล้วยังไง
เขาได้ยินเสียงพุ่งชนแต่กลับไป เพราะมันเป็นเรื่องปกติในตอนเช้าตรู่
ค้นหาผู้เห็นเหตุการณ์
วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2002 เวลา 5:30 น..
ผู้หญิงคนหนึ่งอายุประมาณ 40 ปี อยู่บนรถจักรยานถูกชนแล้วหนี
ติดต่อนักสืบคิมวูชอล
คุณคือลีจองฮยอกใช่ไหมครับ
ครับ
คุณโทรมาใช่ไหมครับ ผมกำลังรออยู่
ครับ
มากับผมเถอะ
ครับ
ฉันไม่เคยรับสายนั้นหรือพบเขาเลย
เขาให้ซองเงินจำนวน $2,000 กับเขาตรงนั้น
$2,000 น่ะเหรอ
เขาไม่ถูกซักรายละเอียด เขาถามถึงเรื่อง การเขียนรายงานที่โรงพัก
เขาบอกว่าผู้ต้องสงสัยถูกจับได้แล้วแต่ ให้รางวัลเขาสำหรับการเป็นพลเมืองดี
เขาเชื่อไอ้ต้มตุ๋นคนนั้นน่ะเหรอ
พลเมืองจะรู้อะไรล่ะคะ มันแค่เงินฟรีๆ
อย่างหนึ่งที่แน่นอน
ฉันไม่รู้ว่าใคร แต่ใครบางคนจับตัวพยานไว้
ใช่ค่ะ
ฉันไม่รู้เรื่องนั้นเลยด้วยซ้ำ
เธอรักษาความปลอดภัยพยานหรือเปล่า
เขาเป็นพยานสำคัญในคดีนี้
ฉันบอกเขาว่าเขาควรติดต่อฉันเท่านั้น
ไม่พอ เฮ้อ..มันน่ารำคาญจังเลยที่ติดอยู่ที่นี่
ปาร์คดงจูจะจากไปตามแผน
เกิดอะไรขึ้นกับคิมวูชอลและชามินซู
คิมวูชอลติดอยู่ในโรงพยาบาล..
และชามินซูเงียบไปด้วย
ค่อยยังชั่ว
เฝ้าดูต่อไป
ยินดีต้อนรับค่ะ
สวัสดีค่ะ
ขอฉันดูหน่อย
อะไรจะดูดีที่สุด
ซูวาน..
มันไม่มีอะไรมีอำนาจเท่ากับแหวนของคุณจองฮวา แต่มันเป็นอะไรบางอย่างที่หนักแน่นพอที่จะผูกมัด ปาร์คดงจู
ฉันต้องการสักอย่างเหมือนกัน
ฉันเกลี้ยกล่อมคุณพ่อแล้ว
ท่านจะไปด้วย
ท่านต้องการให้พวกเรารีบแต่งงานกัน
ดีมาก
ค่ะ
ขอบคุณค่ะ
พักนี้คุณเป็นอะไรหรือเปล่า
อืม
ตกลง
ค่อยยังชั่ว
คุณจีวุน..
ผมอยากให้คุณมีความสุข
ผมหวังว่าผมเป็นคน..
ที่ทำให้คุณมีความสุข
แต่ตราบเท่าที่คุณมีความสุข..
ผมสามารถอดทนได้
คุณจีวุน..
แต่ดีแลน..
ปาร์คดงจูไม่ใช่คนนั้นน่ะซูวาน
อย่าเลยค่ะ
ฉันไม่อยากจะผิดหวังในตัวคุณ
คิดทบทวนนะครับ มันไม่รีบ
พวกเราจะแต่งงานกันในไม่ช้า..
และพวกเราจะจากไปบอสตั้น
ซูวาน..
ลาก่อนค่ะ
ผมเสียใจในช่วงเวลานั้นทุกวัน
ผมควรยอมรับมันและถูกลงโทษ
ผมควรคุกเข่าขอร้องดงจูให้ยกโทษให้
ไม่..มันคือข้อแก้ตัวอย่างขี้ขลาด
12 ปี..
ผมมีโอกาสยอมรับความผิดของผม แต่ผมวิ่งหนีแทน
คุณยุนซูวาน..
แหวนที่คุณสั่งไว้มาส่งแล้วค่ะ
เดี๋ยวนะ..ฉันเกือบเสร็จแล้ว
วันนี้ฉันจะกลับก่อน
หืม
ฉันมีแผน
จริงเหรอ
เธออยากให้ขับรถไปส่งไหม
ไม่..แล้วเจอกัน
ชอยจินซัง
ฉันได้ยินว่าเธอพบเขา
ครับ
เธอต้องอยากจะถามอะไรบางอย่างกับฉัน
ไม่ครับ
เธอต้องอยากจะยืนยันอะไรบางอย่าง
ไม่ครับ
กรุณาไปเถอะครับ
คุณอยากให้ผมถามอะไร
แทนที่จะช่วยชีวิตแม่ของผม..
คุณถอดหน้ากากอ๊อกซิเจนของเธอ และฆ่าเธอน่ะเหรอครับ
คุณไม่ใช่พ่อที่เลี้ยงดูผมเพราะความรัก..
แต่มันกลายเป็นเพราะความผิดของคุณ..
เพราะคุณคือฆาตกรใช่ไหม
ความจริงที่มันคือผลลัพธ์ของความปรารถนา ของหมอที่จะมอบการมองเห็นให้ลูกสาวของเขา
อย่าทำแบบนี้เลย
ลุกขึ้น
มันคือ..
ความผิดของฉันทั้งหมด
ไม่
นั่นไม่ใช่สิ่งที่ผมอยากจะฟัง
นั่นไม่ใช่คำตอบ
มิน่าล่ะคุณถึงตามหาผมใช่ไหม
มิน่าล่ะคุณพยายามจะแยกผมออกจาก ซูวานใช่ไหม
มิน่าล่ะคุณถึงห้ามผมใช่ไหม
ดงจู
เรื่องนั้น..
อย่าพูดสักคำ
สักคำเดียว
อย่าพูดสักคำนะครับ อย่าแก้ตัวหรือขอโทษ
ดงจู
อย่าเรียกผมแบบนั้น
ในชีวิตของผม..
คุณไม่มีตัวตนอีกต่อไป
อย่างไรก็ตาม..
ผมจะพาซูวานไป
ผมจะแต่งงานกับเธอ..
และพาเธอไปสหรหัฐฯ กับผม
ดังนั้นซูวานจะไม่มีวันรู้
คุณรู้ดีกว่าผม..
ว่าทำไมมันต้องเป็น
สิ่งเดียวเท่านั้นที่ผมหลงเหลือ..
คือซูวาน
เพื่อปกป้องซูวาน..
ผมจะทำอะไรก็ตาม